Tunahan Gözlügöl
Fotoğrafçı
Photographer
1998 yılında Bitlis Tatvan’da doğdum. ODTÜ Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi bölümünden mezun oldum. Uzun yıllardır eleştirel insan hakları odaklı gençlik hakları, kampüs hakları, LGBTİ+ hakları alanında gönüllü çalışmalar yürütüyorum. Fotoğrafçılık benim için meslekten ziyade kendi varlığımın arşiv çalışması olarak hayatımda var oldu. 2019 yılından bu yana fotoğrafçılık ile uğraşıyorum. Manzara ve portre odaklı uğraşıyorum. Aynı zamanda insan hakları ve fotoğrafçılığın bağının kuvvetli olduğunu düşünüyorum. İnsan hakları için fotoğraf, belge ve hafıza demektir. Her ne kadar bu alanda doğrudan çalışmalarım bulunmasa da bu alanda da var olmak istediğimi bir gelecek planı olarak, gelişim sürecimin bir parçası olarak tutuyorum.
I was born in Tatvan, Bitlis, in 1998. I graduated from the Department of Political Science and Public Administration at METU. For many years, I have been volunteering in the fields of youth rights, campus rights, and LGBTQI+ rights with a critical focus on human rights. Photography has been a part of my life not so much as a profession, but rather as an archival record of my own existence. I have been engaged in photography since 2019. My work focuses on landscapes and portraits. I also believe there is a strong connection between human rights and photography. For human rights, photography represents documentation and memory. Although I do not currently have direct projects in this field, I view my involvement in this area as a future plan and an integral part of my personal development.
Ez di sala 1998an de li bajare Bedlîsê, di navçeya Tetwanê de ji dayik bûm. Min beşa Zanistên Siyasî û Rêveberiya Giştî ya ODTÜyê (Zanîngeha Teknîkî ya Rojhilata Navîn) qedand. Ez ev çend salî di qada mafên mirovan ên rexneyî de; li ser mafên ciwanan, mafên kampusan û mafên LGBTİ+yan xebatên xwebexşî dimeşînim. Wênekêşî ji bo min ne tenê pîşeyek e, wekî xebateke arşîva hebûna min di jiyana min de cih girtiye. Ji sala 2019an û vir ve ez bi wênekêşiyê re mijûl dibim. Ez bêtir li ser dîmen û portreyan hûr dibim. Di heman demê de ez bawer dikim ku peywendiya di navbera mafên mirovan û wênekêşiyê de gelekî xurt e. Ji bo mafên mirovan, wêne tê wateya belge û bîrê. Her çend di vî warî de xebatên min ên rasterast nebin jî, ez dixwazim di vî qadê de jî hebim; min wekî planeke siberojê û wekî parçeyekî pêvajoya pêşketina xwe daye ber xwe.
